<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:id="L2_00036">
	<teiHeader>
		<fileDesc>
			<titleStmt>
				<title level="s">Digitale Edition Grazer Nuntiaturberichte (1580-[1602])</title>
				<title type="iso-date" notAfter="1582-10-16" cert="low" n="1">vermutlich vor
					1582-10-16</title>
				<title level="a">36. Herzog Wilhelm an Erzherzog Karl - (Graz, 1582 vor Oktober
					16)</title>
				<author ref="http://d-nb.info/gnd/118771841">Bayern, Herzog, V., Wilhelm</author>
				<respStmt>
					<persName>Kroissenbrunner Martin</persName>
					<resp>Transkription und TEI-Kodierung</resp>
				</respStmt>
				<respStmt>
					<persName>Kofler Sabine</persName>
					<resp>Lektorat</resp>
				</respStmt>
				<respStmt>
					<persName>Schopper Daniel</persName>
					<resp>Beratung</resp>
				</respStmt>
				<respStmt>
					<persName ref="https://d-nb.info/gnd/13281899X">Kurz Stephan</persName>
					<resp>Beratung</resp>
				</respStmt>
				<funder>
					<persName ref="https://d-nb.info/gnd/1155422082">Gottsmann Andreas</persName>
					<address>
						<orgName>Historisches Institut beim Österreichischen Kulturforum in
							Rom</orgName>
						<street>Viale Bruno Buozzi 111-113</street>
						<settlement>Rom</settlement>
						<postCode>00197</postCode>
						<country>Italien</country>
					</address>
				</funder>
			</titleStmt>
			<publicationStmt>
				<publisher>Austrian Centre for Digital Humanities and Cultural Heritage</publisher>
				<pubPlace>Vienna</pubPlace>
				<date when="2024">2024</date>
				<availability>
					<licence target="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.de">
						<p>Sie dürfen: Teilen – das Material in jedwedem Format oder Medium
							vervielfältigen und weiterverbreiten Bearbeiten – das Material remixen,
							verändern und darauf aufbauen und zwar für beliebige Zwecke, sogar
							kommerziell.</p>
						<p>Der Lizenzgeber kann diese Freiheiten nicht widerrufen solange Sie sich
							an die Lizenzbedingungen halten. Unter folgenden Bedingungen:</p>
						<p>Namensnennung – Sie müssen angemessene Urheber- und Rechteangaben machen,
							einen Link zur Lizenz beifügen und angeben, ob Änderungen vorgenommen
							wurden. Diese Angaben dürfen in jeder angemessenen Art und Weise gemacht
							werden, allerdings nicht so, dass der Eindruck entsteht, der Lizenzgeber
							unterstütze gerade Sie oder Ihre Nutzung besonders. Keine weiteren
							Einschränkungen – Sie dürfen keine zusätzlichen Klauseln oder technische
							Verfahren einsetzen, die anderen rechtlich irgendetwas untersagen, was
							die Lizenz erlaubt.</p>
						<p>Hinweise:</p>
						<p>Sie müssen sich nicht an diese Lizenz halten hinsichtlich solcher Teile
							des Materials, die gemeinfrei sind, oder soweit Ihre Nutzungshandlungen
							durch Ausnahmen und Schranken des Urheberrechts gedeckt sind. Es werden
							keine Garantien gegeben und auch keine Gewähr geleistet. Die Lizenz
							verschafft Ihnen möglicherweise nicht alle Erlaubnisse, die Sie für die
							jeweilige Nutzung brauchen. Es können beispielsweise andere Rechte wie
							Persönlichkeits- und Datenschutzrechte zu beachten sein, die Ihre
							Nutzung des Materials entsprechend beschränken.</p>
					</licence>
				</availability>
			</publicationStmt>
			<seriesStmt>
				<p>Machine-Readable Transcriptions of the Correspondence of the Nuncio in Graz
					(1580-[1602])</p>
			</seriesStmt>
			<sourceDesc>
				<biblStruct corresp="book">
					<monogr>
						<editor>
							<persName ref="https://d-nb.info/gnd/118968440">Rainer Johann</persName>
						</editor>
						<respStmt>
							<resp>Mitarbeit</resp>
							<persName ref="https://d-nb.info/gnd/14367465X">Weiss Sabine</persName>
						</respStmt>
						<title type="main">Grazer Nuntiatur</title>
						<title type="sub">Nuntiatur des Germanico Malaspina und des Giovanni Andrea
							Caligari; 1582-1587</title>
						<idno type="ISBN">3-7001-0424-3</idno>
						<imprint>
							<pubPlace>Wien</pubPlace>
							<date>1981</date>
							<publisher>
								<orgName>Österreichische Akademie der Wissenschaften</orgName>
								<orgName>Österreichisches Kulturinstitut in Rom</orgName>
							</publisher>
							<respStmt>
								<resp>Unterstützung bei Herausgabe</resp>
								<orgName>Historische Landeskommission für Steiermark</orgName>
							</respStmt>
						</imprint>
						<biblScope unit="volume" n="2">2. Band</biblScope>
						<extent>
							<measure unit="pages" quantity="526">526 Seiten</measure>
						</extent>
					</monogr>
					<series>
						<title type="main">Publikationen des Österreichischen Kulturinstituts in
							Rom</title>
						<title type="sub">Nuntiaturberichte</title>
					</series>
				</biblStruct>
				<msDesc>
					<msIdentifier>
						<collection>
							<lb/>Arch. Vat. Nunz. Germ. 100, f. 521r—523v, gleichzeitige
							Kop.<lb/>Umfangreicher Auszug in Deutsch bei Loserth, FRA II/50, S.
							723—726.</collection>
					</msIdentifier>
				</msDesc>
			</sourceDesc>
		</fileDesc>
		<profileDesc>
			<correspDesc n="L2_00036">
				<correspAction type="sent">
					<persName ref="http://d-nb.info/gnd/118771841">Bayern, Herzog, V.,
						Wilhelm</persName>
					<date notAfter="1582-10-16" n="1" cert="low"/>
					<placeName ref="http://www.geonames.org/2778067" cert="low">Graz</placeName>
				</correspAction>
				<correspAction type="received">
					<persName ref="http://d-nb.info/gnd/118560069">Österreich, Erzherzog,
						Karl</persName>
				</correspAction>
				<correspContext>
					<ref type="belongsToCorrespondence" target="correspondence_018">Bayern, Herzog,
						V., Wilhelm - Österreich, Erzherzog, Karl</ref>
					<ref subtype="previous_letter" type="withinCollection" target="L2_00035.xml">35.
						Herzog Wilhelm an Malaspina - (Graz, 1582 Oktober 10)</ref>
					<ref subtype="next_letter" type="withinCollection" target="L2_00037.xml">37.
						Malaspina an Gallio - (Graz, 1582 Oktober 17)</ref>
				</correspContext>
			</correspDesc>
			<abstract>
				<p>Ratschläge für die Wiederherstellung der katholischen Religion: Kräftig
					zugreifen, wie auf Münchner Konferenz beschlossen; Papst werde dann mehr geben
					und Herzog Wilhelm stehe zu den Versprechen seines Vaters. Beispiel des Kaisers
					und Erzherzog Ernsts <pb xml:id="P2_0000048"/>in Wien folgen. Alle Häretiker von
					Hof, Regierung und Militärwesen entfernen. Das begonnene Werk gegen häretische
					Bürger fortsetzen. Besatzung und Schloßberg in Graz verstärken. Im Einvernehmen
					mit Bischöfen Klerus reformieren, visitieren, Seminare errichten, Schulwesen
					ausbauen, Klöster und Kirchen rekatholisieren. Von Bamberg Absetzung Hoffmanns
					erwirken.</p>
			</abstract>
		</profileDesc>
	</teiHeader>
	<text>
		<body>
			<head n="36">Herzog Wilhelm an Erzherzog Karl - (Graz, 1582 vor Oktober 16)<note
					xml:id="FN2_00036_01" type="footnote">Da Herzog Wilhelm am 16. Oktober von Graz
					abreiste, muß der Brief vor diesem Tag geschrieben worden sein.</note></head>
			<div>
				<p>Et si mihi proposui nihil quod aliquomodo contra V. Ser.tem esset, me acturum, a
						sorore<note xml:id="FN2_00036_02" type="footnote">Erzherzogin
					Maria.</note>tamen mea persuasus, statui pro meo erga ipsam amore, ea quae
					partim inter nos de presenti religionis negotio iam ultro citroque tractata
					sunt, partim adhuc tractanda ac brevi hoc memoriali fideliter comprehensa, me ei
					velle insinuare, ut sic, quo erga ipsam suam coniugem, liberos, provincias et
					subditos, maxime vero nostram sacrosanctam religionem, animo essem, testatum
					relinqueretur.</p>
				<p>Et in primis quidem et si de zelo, bono animo et V. S(er.tis) in Deum timore adeo
					nihil dubito, ut illa mihi sint plane perspecta, meo tamen iudicio in hoc uno et
					precipue in duobus punctis ipsa (fortassis aliorum suasu) video deliquisse,
					nimirum in magnitudine animi et voluntate, qua haec res tractanda esset,
					aliquid, quod commode fieri posset, agendi et perficiendi, deinde in nervo et
					mediis ad id necessariis quaerendis dum procul dubio ii, quibus non displicet
					hoc opus plane christianum quoquomodo retardari non cessarunt V. Ser.tem (ut ex
					eius verbis non obscure mihi colligere licuit) quasvis nectere
					difficultates.</p>
				<p>Verum cum hoc negotium non solum concernat honorem Dei, sed etiam V. Ser.tis
					conscientiam, salutem, commodum et incommodum persuadendum nobis est vel ea
					potissima causa serio agendum, quod cor regis vel principis in manu Dei est, qui
					procul dubio si nos, quod in nobis est, fecerimus, suum praebebit auxilium, ut
					quotidiana docent exempla, licet propter nostra peccata et animi remissionem
					contrarium aliquando patiamur et experiri cogamur.</p>
				<p>Sive autem Deum ipsum sive mundum, maxime vero V. Ser.tis subditos spectemus,
					fovet ipsa sane causam iustissimam. Tanto igitur maiori animo res haec erit
					attentanda et cogitationes diversum suadentes reijciendae quemadmodum alias et
					verbis et scriptis saepe fuse <pb xml:id="P2_0000049"/>de his datae sunt
					informationes, (quas nunc repetere non opus est), maxime tunc quando Monachii
					apud parentem meum piae memoriae cum suo fratre archiduce Ferdinando fuit, ut in
					actis dubio procul reperire est scriptum ubi de solo puncto quoad media
					potissimum agebatur.</p>
				<p>His igitur omnibus positis non video quare nova aliqua sollicitudine et cura V.
					Ser.tas angi debeat, si praesertim accedant S. S.tis promissiones, de quibus
					adeo dubitare non licet (saltem nos serio rem geramus), ut eas mihi persuadeam
					esse certissimas. Ego (licet minimus) patris mei promissa libentissime complebo.
					Deinde experientia docebit, hos sumptus non futuros perpetuos aut diuturnos, et
					enim si magno et constanti animo res agatur, ut res sigillatim et quasi
					successione incepta est, ita tandem remitti posset.</p>
				<p>Quibus V. Ser.tas instructa non occurrit (mea quidem sententia) quid amplius pro
					sua prudentia et iudicio desiderari possit. Unde quorumdam latratus (ad quos
					haec minime spectant) non magnifaciendi nec credendum eos perspecta V. Ser.tis
					voluntate in sua obstinatione perseveraturos, sed potius in animis suis confusum
					iri. Egregium factum (M.<note xml:id="FN2_00036_03" type="footnote">Kaiserliche
						Majestät (Loserth, FRA II/50, S. 723).</note>intueatur), de quo quale illud
					sit, alias saepe loquutus sum et sentiet profecto, istos non tam efferato esse
					animo uti se fingunt. Quis obsecro potuisset ante duos vel tres annos cogitare,
					nedum affirmare aliquid eorum, quae nunc Viennae magno catholicorum gaudio
					videntur et in dies magis augeri cernuntur. <note xml:id="FN2_00036_04"
						type="footnote">Im Sommer 1580 erhielt Wien eine Besatzung von 300 Mann und
						die katholische Restauration wurde energisch in Angriff genommen (Bibl,
						Erzherzog Ernst und die Gegenreformation, S. 580f.). In der Weisung vom 29.
						Dezember 1581 bezeichnete Kardinal Gallio den gegenreformatorischen Eifer
						Erzherzog Ernsts als beispielgebend für Erzherzog Karl (Rainer, Grazer
						Nuntiatur I, S. 363f.).</note>Et tamen ut hic ita et ibi Turca est. <note
						xml:id="FN2_00036_05" type="footnote">Nach Ansicht Wilhelms war die
						Türkengefahr, mit der man in Graz Konzessionen für den Adel, dessen Beitrag
						man für die Verteidigung der Grenze brauchte, entschuldigte, für Wien ebenso
						bedrohlich und trotzdem ging man dort energisch und erfolgreich gegen die
						Häretiker vor (Loserth, FRA II/50, S. 258; Rainer, Grazer Nuntiatur I, S.
						237f. und 388).</note>Hereticus est minas spirans et furens; e contra vero
					non deest etiam animus fortis et constans perficiendi faeliciter, quae magno cum
					fructu incepta fuere.</p>
				<p>Fidem, prudentiam et zelum quorundam V. Ser.tis consiliariorum, ut laudo et
					probo, ita hoc nomine sibi cupio illos esse charos. Quosdam vero alios tanquam
					minus probatos et sincere catholicos et iam <pb xml:id="P2_0000050"/>V. Ser.tis
					iudicio, ut ipsa mihi insinuavit ad consilium, in quo de fide religioneque
					agatur, minime adhibendos iudico. Huius enim farinae homines, cum duplici sint
					corde et ad excitandas turbas nati, faciunt ut V. Ser.tas, ut in proverbio est,
					suo debeat malo sapere.</p>
				<p>Dato igitur de novo Dei benefitio, huic rei principio, coniectis in carcerem
					istis civibus, perseverantia deinceps opus erit, et ut reliqua in decreto
					contenta, prout res ipsa subinde monebit (omnia enim nunc decerni non possunt)
					executioni mandanda omnis aliaque obedientia nunquam recuperanda adeoque ipsa
					religio caderet fierentque posteriora peiora prioribus, quo casu melius fuisset
					nihil unquam attentasse. Quin et nobis et aliis similis cuiusdam singularis
					inobedientiae periculum afferretur, quae res summa consideratione digna est.</p>
				<p>Quare cum civibus (salvo tamen meliori iuditio) res statim (ut heri dixi)
					expedienda et dum calet ferrum priusque frigefiat cudendum;<note
						xml:id="FN2_00036_06" type="footnote">Vgl. Nr. 37, 39 und 46.</note>eductis
					igitur e carcere civibus, nisi parere velint, sententia promulgetur, quae, ut
					res exiget, mandetur exequutioni. His expeditis alii vocentur prout se gesserint
					tractandi; nec hic opus multis verbis tantum de plano cum illis procedatur.</p>
				<p>Aulicos prae aliis commendo, ex quibus quosdam iam nominari,<note
						xml:id="FN2_00036_07" type="footnote">Herzog Wilhelm schickte etwas später
						dem Hofmarschall Ambros von Thurn eine Liste der ihrer Religion wegen zu
						entlassenden Hofleute; darunter waren zwei Doktoren, der Apotheker,
						Silberkämmerer, Leibbarbier, Koch, Heizer, Futtermeister u.a.m. (München,
						Bayer. Hauptstaatsarchiv, Geheimes Hausarchiv, Korrespondenz 609
						I/17).</note>praecipue autem emptorem V. Ser.tis meum conterraneum, <note
						xml:id="FN2_00036_08" type="footnote">Über den aus Bayern stammenden
						Einkäufer Erzherzog Karls konnte nichts gefunden werden.</note>is ut primus
					puniatur rogo, qui si postea ad me venerit, ego (aliud enim a me expectare non
					audent) reliqua perficiam; nec hic opus est longiori processu, sed quae in
					decreto continentur, diligenter et quantocius expediantur.</p>
				<p>Locumtenentem senatui civico necessario adhibeat, nam causam habet iustissimam,
					magna quoque inde utilitas.</p>
				<p>Catholici cives quaerendi, senatui adiungendi et loco aliorum artificum
					necessariorum successione eis substituendi. Hi aliunde, ut pote Goritia,
					advocandi nec moror, quod ignari linguae germanicae minus se substentare posse
					videantur, cum optime possint.<note xml:id="FN2_00036_09" type="footnote">Dazu
						ist es nicht gekommen.</note>Ego pro senatu restituendo quas possum offero.
					Idem fratrem V. Ser.tis archi<pb xml:id="P2_0000051"/>ducem Ferdinandum facturum
					non diffido, sic fiet, ut numerus catholicorum paulatim et sensim augeatur, et
					nunc de civibus hactenus.</p>
				<p>De aulicis idem omnino iudicium, quod de civibus, qui et ipsi, quoad eius fieri
					poterit, catholici esse debebunt, maxime vero hii, qui ad consilia
						adhibentur,<note xml:id="FN2_00036_10" type="footnote">Die Entfernung der
						Räte, die Häretiker waren, wurde schon auf der Münchner Konferenz 1579
						festgelegt (Loserth, FRA II/50, S. 39).</note>item qui sunt a cubiculis non
					minus scribae, milites praesidiarii, praefecti armorum, medici, chirurgi
					reliquique V. Ser.tis, suae coniugi ac liberis proxime famulantes. <note
						xml:id="FN2_00036_11" type="footnote">Siehe oben Anm. 7.</note></p>
				<p>Esto consiliarii difficulter habebuntur;<note xml:id="FN2_00036_12"
						type="footnote">1570—1580 war der größere Teil der Geheimen Räte evangelisch
						A. B. (Loserth, Reformation und Gegenreformation, S. 597f.).</note>de his
					autem, qui sunt a cubiculis (si contenti esse velimus), iam media aliqua
					proposui. Ego sane homini rustico alioque catholico libentius meam personam
					confidam quam magno alicui domino tamen heretico.</p>
				<p>Idem de scribis dicendum, qui et haberi comode et successive quasi educandi
					erunt, res cui haec et V. Ser.ti et suis summe necessaria, et ut secretum
					serventur quicquid inibi tractantur.</p>
				<p>Armamentarium nullo prorsus pacto haereticis committendum, nam aequebene
					catholici hac in re bene instructi hoc prestabunt.</p>
				<p>Nec deerunt pincernae et ad alia similia mensarum officia apti homines, cum
					praeter Germanos et alii in hoc genere instructissimi reperiantur.</p>
				<p>Ferembergerus omnino hic sit hicque maneat,<note xml:id="FN2_00036_13"
						type="footnote">Hans Fernberger war Kommandant der Besatzung in Wien, kam im
						Oktober 1581 nach Graz, kehrte aber anschließend nach Wien zurück (Rainer,
						Grazer Nuntiatur I, S. 325, Anm. 2, S. 329 und 338).</note>nec curetur quid
					nunc hic nunc ille scribat, sciant sua privilegia non plane alios posse
					excludere, sed isto non alios admittendos convincant, intelligant autem e contra
					tunc ipsorum privilegia data fuisse, cum essent adhuc omnes catholici, nunc haec
					aetas alios mores postulat, quando proh dolor nunc experimur, de quo olim nec
					cogitatum fuit quidem. Sed nec ipsis, quibus privilegia aliquando concessa sunt,
					sed his qui dederunt eorumque successoribus authoritas data est illa
					interpretandi.</p>
				<p>Ego sane, etsi bonis non abundo, hoc tamen in genere efficiam, ut V. Ser.tas
					quandocunque opus erit meque reddiderit certiorem, meum officium desiderare non
					possit, id sibi certo persuadeat. Illud quoque magnum operae pretium foret, si
					vacante aliquo offitio non statim et sine delectu aliud sufficiat, sed, ut antea
					dixi, re prius ma<pb xml:id="P2_0000052"/>ture deliberata, catholicis
					conquerendis invigilet. Quod idem suis prefectis (cum ut et illi catholici sint
					necesse sit) precipi deberet ubi non magnopere curandum si aliquando minus
					prudentes occurrant. Deus enim in hoc casu quod deest facile supplebit.</p>
				<p>Accedit huc et arx in omnem eventum (ut ea de re alias invicem colloquuti sumus)
					milite et comeatu necessario et quamprimum instruatur, qua in re opinio rev.mi
					d. nuntii mihi non improbatur, nimirum ut haec non subito et simul sed paulatim
					et quasi succesive fiant et sic sensim et quamprimum cum aliquod militibus
					principium negotio detur, id quod per prefectum arcis comode perficietur, maxime
					vero hoc tempore quando in arce fabricatur, nam hac ratione tacite et quasi
					aliud agendo per aliquos fidos diversa inveherentur.</p>
				<p>Hic ipsa rogo id quod alioque in animo habet, ut turrim in arce quamprimum ex
					Grecensium manibus auferat, quod iam dum cum civibus agit per opportune
						fiet.<note xml:id="FN2_00036_14" type="footnote">Wahrscheinlich der Uhrturm
						am Schloßberg.</note></p>
				<p>Praesidium quoque pretorianorum augendum omnino et preter milites aliquot equites
					adiungentur, in quo iterum meam operam polliceor.</p>
				<p>Sumptus quidem augebuntur, sed adest S. S.tis promissio et subsidium, quod
					saltem, donec omnia meliorem statum teneant, durabit; quinimo si gravesesse
					pergant remitti et tandem omnino tolli potuerunt.</p>
				<p>Arguent haec omnia V. Ser.tem et suos sibi timere, immo vero potius ipsis haec
					res timorem inijciet. Nec ipsorum magnificienda sunt verba, nec ipsis reddenda
					ratio quare hoc fiat vel illud. V. Ser.tas dominationis est, quae ut ipsorum
					facta non scrutatur, ita nec sua vult ab eis examinari. Ad supradicta melius
					perficienda et maiorem Dei benedictionem obtinendam religionemque augendam ac
					reliqua bona impetranda opus erit, ut V. Ser.tas per rev.um d. nuntium cum
					ordinariis locorum serio et diligentius agatur, ipsa quoque (quantum ei in hoc
					genere licuerit) efficiat, suo ut officio melius vacent, clerum reformando,
					bonos pastores constituendo, frequentius et diligentius visitando, seminaria
					instituendo, ubi et V. Ser.tas ad tempus aliam scholam praeter Jesuitorum
					instituere posset,<note xml:id="FN2_00036_15" type="footnote">Gymnasium, Seminar
						und die 1586 gegründete Universität blieben in den Händen der
						Jesuiten.</note>quando in principio non libenter ad patres essent venturi,
					monasteria et templa in civitatibus et oppidis restituenda et reformanda essent;
					haereticis, si quas ecclesias haberent, <pb xml:id="P2_0000053"/>auferendae nec
					enim haec ipsorum privilegia convincunt. Quae omnia, ut valde ad rem faciant,
					ita summopere curandum, ut V. Ser.tas et supradicti ordinarii bene conveniant
					sibi mutuo manum porrigendo.</p>
				<p>Eadem ratione cum Babenbergensi agendum, ut nebulonem illum Hoffmannum tollat
					sine V. Ser.te, cui ad id faciendum non desunt media, si negligat facturam.<note
						xml:id="FN2_00036_16" type="footnote">Vgl. oben Nr. 21, Anm. 9, und Nr. 24,
						Anm. 8.</note></p>
				<p>Quoniam autem intelligo V. Ser.tem brevi ad S. Ces. M.tem profecturam, conveniet
					omnia illa cum S. M.te et archiduce Ernesto conferre, qui absque dubio facile
					comprobabunt, poterit eadem quoque via Ferenbergerum expeditum inde hic apud se
						habere.<note xml:id="FN2_00036_17" type="footnote">Siehe Nr. 42.</note></p>
				<p>Illud autem vehementer optarem, ut V. Ser.tas eiusque coniux catholicos, tam
					viros quam mulieres, si non maiori saltem non minori favore et benevolentia
					complecteretur eosque ad conversationem admitteret, quam alios ea quoque et
					filio suo et filiabus diligenter docere mandaret, multo vero minus illum famulum
					et haereri eum daret aut aliquando abhere permitteret.</p>
				<p>Et ut tandem firma quanta possum voluntate et studio V. Ser.tem rogo et obsecro,
					velit omnia haec sibi cordi esse, quod sororem idem facturum mihi polliceor, et
					non solum se suamque coniugem, sed etiam precipue suum charum angelum parvulum
						Ferdinandum<note xml:id="FN2_00036_18" type="footnote">Der damals vier Jahre
						alte spätere Kaiser Ferdinand II.</note>adhuc in sua innocentia manentem, ne
					is in malo nido se aliquando collocatum deprehendat respicere, sed potius ita,
					ut incepit, peragere, hacque via aliam prolem masculam a Deo expectare, <note
						xml:id="FN2_00036_19" type="footnote">1583 wurde noch Maximilian Ernst, 1586
						Leopold und 1590 Karl geboren.</note>quod futurum spero, si Domini vinea
					prius a V. Ser.te illis plantetur, ut ipse deinde reliquum lolium, sicut forte
					remanaret, evellere et simul ad veram et solam coronam consequendam properare
					possint, quam etiam hac ratione certo obtinebunt, haec enim res est certam
					benedictionem aut maledictionem praemittens.</p>
				<p>Iterum rogans et obtestans V. Ser.tas velit haec omnia eo animo a me suscipere,
					quo a me sincere et candide coram Deo sunt dicta, nec etiam aliter interpretari
					aut quoque sinistre cogitare, sed ut antea semper, ita et nunc et deinceps me ut
					fratrem sibi charissimum complecti. Ego vicissim idem polliceor eique me quam
					officiosissime comendo . . .</p>
			</div>
		</body>
	</text>
</TEI>
