<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:id="L5_143.1">
	<teiHeader>
		<fileDesc>
			<titleStmt>
				<title level="s">Digitale Edition Grazer Nuntiaturberichte (1580-[1602])</title>
				<title type="iso-date" when-iso="1600-06-12" n="3">1600-06-12</title>
				<title level="a">143.1. Portia an (San Giorgio/Aldobrandini) - Graz, 1600 Juni
					12</title>
				<author ref="http://d-nb.info/gnd/124343775">Portia, Girolamo</author>
				<respStmt>
					<persName>Kroissenbrunner Martin</persName>
					<resp>Transkription und TEI-Kodierung</resp>
				</respStmt>
				<respStmt>
					<persName>Schopper Daniel</persName>
					<resp>Beratung</resp>
				</respStmt>
				<respStmt>
					<persName ref="https://d-nb.info/gnd/13281899X">Kurz Stephan</persName>
					<resp>Beratung</resp>
				</respStmt>
				<funder>
					<persName ref="https://d-nb.info/gnd/1155422082">Gottsmann Andreas</persName>
					<address>
						<orgName>Historisches Institut beim Österreichischen Kulturforum in
							Rom</orgName>
						<street>Viale Bruno Buozzi 111-113</street>
						<settlement>Rom</settlement>
						<postCode>00197</postCode>
						<country>Italien</country>
					</address>
				</funder>
			</titleStmt>
			<publicationStmt>
				<publisher>Austrian Centre for Digital Humanities and Cultural Heritage</publisher>
				<pubPlace>Vienna</pubPlace>
				<date when="2024">2024</date>
				<availability>
					<licence target="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.de">
						<p>Sie dürfen: Teilen – das Material in jedwedem Format oder Medium
							vervielfältigen und weiterverbreiten Bearbeiten – das Material remixen,
							verändern und darauf aufbauen und zwar für beliebige Zwecke, sogar
							kommerziell.</p>
						<p>Der Lizenzgeber kann diese Freiheiten nicht widerrufen solange Sie sich
							an die Lizenzbedingungen halten. Unter folgenden Bedingungen:</p>
						<p>Namensnennung – Sie müssen angemessene Urheber- und Rechteangaben machen,
							einen Link zur Lizenz beifügen und angeben, ob Änderungen vorgenommen
							wurden. Diese Angaben dürfen in jeder angemessenen Art und Weise gemacht
							werden, allerdings nicht so, dass der Eindruck entsteht, der Lizenzgeber
							unterstütze gerade Sie oder Ihre Nutzung besonders. Keine weiteren
							Einschränkungen – Sie dürfen keine zusätzlichen Klauseln oder technische
							Verfahren einsetzen, die anderen rechtlich irgendetwas untersagen, was
							die Lizenz erlaubt.</p>
						<p>Hinweise:</p>
						<p>Sie müssen sich nicht an diese Lizenz halten hinsichtlich solcher Teile
							des Materials, die gemeinfrei sind, oder soweit Ihre Nutzungshandlungen
							durch Ausnahmen und Schranken des Urheberrechts gedeckt sind. Es werden
							keine Garantien gegeben und auch keine Gewähr geleistet. Die Lizenz
							verschafft Ihnen möglicherweise nicht alle Erlaubnisse, die Sie für die
							jeweilige Nutzung brauchen. Es können beispielsweise andere Rechte wie
							Persönlichkeits- und Datenschutzrechte zu beachten sein, die Ihre
							Nutzung des Materials entsprechend beschränken.</p>
					</licence>
				</availability>
			</publicationStmt>
			<seriesStmt>
				<p>Machine-Readable Transcriptions of the Correspondence of the Nuncio in Graz
					(1580-[1602])</p>
			</seriesStmt>
			<sourceDesc>
				<biblStruct corresp="book">
					<monogr>
						<editor>
							<persName ref="http://viaf.org/viaf/294639832">Zingerle
								Elisabeth</persName>
						</editor>
						<title type="main">Grazer Nuntiatur</title>
						<title type="sub">Nuntiatur des Girolamo Portia; 1599-1602</title>
						<idno type="ISBN">978-3-7001-7146-1</idno>
						<imprint>
							<pubPlace>Wien</pubPlace>
							<date>2012</date>
							<publisher>
								<orgName>Österreichische Akademie der Wissenschaften</orgName>
								<orgName>Historisches Institut beim Österreichischen Kulturforum in
									Rom</orgName>
								<persName>Bösel Richard</persName>
								<persName>Fillitz Hermann</persName>
							</publisher>
							<respStmt>
								<resp>Unterstützung bei Herausgabe</resp>
								<orgName>Historische Landeskommission für Steiermark</orgName>
							</respStmt>
						</imprint>
						<biblScope unit="volume" n="5">5. Band</biblScope>
						<extent>
							<measure unit="pages" quantity="974">974 Seiten</measure>
						</extent>
					</monogr>
					<series>
						<title type="main">Publikationen des Historischen Instituts beim
							Österreichischen Kulturforum in Rom</title>
						<title type="sub">Nuntiaturberichte</title>
					</series>
				</biblStruct>
				<msDesc>
					<msIdentifier>
						<collection>
							<lb/>ASV, Fondo Borghese, serie III 68 CD, fol. 163r–166r,
							Orig.</collection>
					</msIdentifier>
				</msDesc>
			</sourceDesc>
		</fileDesc>
		<profileDesc>
			<correspDesc n="L5_143.1">
				<correspAction type="sent">
					<persName ref="http://d-nb.info/gnd/124343775">Portia, Girolamo</persName>
					<date when="1600-06-12" n="3"/>
					<placeName ref="http://www.geonames.org/2778067">Graz</placeName>
				</correspAction>
				<correspAction type="received">
					<persName ref="http://d-nb.info/gnd/124294707" cert="low">Aldobrandini,
						Pietro</persName>
				</correspAction>
				<correspContext>
					<ref type="belongsToCorrespondence" target="correspondence_077">Aldobrandini,
						Pietro - Portia, Girolamo</ref>
					<ref subtype="previous_letter" type="withinCollection" target="L5_142.3.xml"
						>142.3. Aldobrandini an Portia - Rom, 1600 Juni 17</ref>
					<ref subtype="next_letter" type="withinCollection" target="L5_143.2.xml">143.2.
						Portia an Aldobrandini - Graz, 1600 Juni 19</ref>
					<ref subtype="previous_letter" type="withinCorrespondence"
						source="correspondence_077" target="L5_142.3.xml">142.3. Aldobrandini an
						Portia - Rom, 1600 Juni 17</ref>
					<ref subtype="next_letter" type="withinCorrespondence"
						source="correspondence_077" target="L5_143.2.xml">143.2. Portia an
						Aldobrandini - Graz, 1600 Juni 19</ref>
				</correspContext>
			</correspDesc>
			<abstract>
				<p>Ausführlicher Bericht über die Rekatholisierungsmaßnahmen Erzherzog Ferdinands in
					Innerösterreich ab 1598 (Ausweisung der protestantischen Räte und Prädikanten,
					Reformationskommissionen, Bücherverbrennungen, Zerstörung der Kirchen).</p>
			</abstract>
		</profileDesc>
	</teiHeader>
	<text>
		<body>
			<head n="143.1">Portia an [San Giorgio/Aldobrandini]<note xml:id="FN5_143.1_01"
					type="footnote">Portia richtete diesen Bericht sowohl an San Giorgio als auch an
					Aldobrandini: vgl. Nr. 143.2, 148.1.</note> - Graz, 1600 Juni 12</head>
			<div>
				<p>Cum Lutherana haeresis plures ante annos ab ipso primum impietatis fonte Luthero,
					deinde ab aliis suis similibus Sathanae videlicet ministris in Germania, quae
					Catholicam olim Relligionem nutrivit ac fovit, disseminari ac propagari
					coeperit, adeo huiusmodi pestis grassata atque populata est, ut etiam Provincias
					istas Italiae finitimas, Carinthiam scilicet, Carniolam et Stiriam magno cum
					animarum incendio pervaserit. Cuius quidem restinctioni cum ab initio, ut
					necessitas efflagitabat, opera necessaria mini<pb xml:id="P5_0000336"/>me fuerit
					collata neque huiusmodi procellis et tempestatibus Relligionem agitantibus
					opportune occursum fuerit, talem Catholica Relligio iacturam sustinuit, qualem
					multorum postmodum studia et conatus reparare non valuerunt, ita nimirum hominum
					peccatis exigentibus Deoque occultis iudiciis suis ita permittente. Caeterum
					idem benignissimus Deus, cuius iustitia et ira sine misericordia et pietate esse
					non solet, non ita haereses istis in partibus grassari permisit, ut non etiam
					conservaverit in eisdem vera Relligionis semen, quod nisi immensa sua bonitate
					reliquisset, facti dubio procul fuissent quasi Sodoma et Gomorra. Ex hoc autem
					semine ut Catholica Relligio extirpatis haeresum zizaniis rursum undique
					pullularet pristinoque splendori, fugatis errorum tenebris, plane restitueretur,
					cum alios in hac vinea strenuos operarios excitavit Deus, tum praecipue Ser.mum
					Austriae Archiducem Ferdinandum his Provinciis praefecit, quod aliorum
					negligentia fuerat deperditum, eius ope prorsus recuperaretur. Huius ergo
					Principis piissimi Austriacae Domus luminis splendidissimi praeclaris conatibus
					et heroicis actionibus qualiter Sathanae ministri, qui per plures annos errores
					hinc inde disseminarunt, fuerint ab istis partibus expulsi, haereses profligatae
					et Relligio Catholica non parum restituta quaeque pro eadem Relligione
					restituenda ac tuenda praeclara facinora idem Ser.mus Archidux in iuvenile
					aetate infra breve tempus fuerit perpetratus, breviter haec recensendum est.</p>
				<p>In primis illud cum admiratione dignum fuit, tum etiam breve postmodum<note
						xml:id="SN5_143.1_a" type="siglum">Loch im Blatt.</note>[restaurandae] <ref
						target="#SN143.1_a"/>Relligionis quoddam quasi presagium habitum fuit a
					multis, quod idem Ser.mus animo plane heroico atque in Relligione constanti
					praestitit, dum inaugurandus esset in istis suis Provinciis. Siquidem ante
					triennium, quo nimirum tempore tanquam harum partium hereditarius Dominus
					Graecii a Stiriae, Clangfurt a Carinthiae et Labaci a Carniolae Provincialibus,
					fidelitatis, ut vocant, iuramentum exigeret <note xml:id="FN5_143.1_02"
						type="footnote">Die Erbhuldigungen für Eh. Ferdinand fanden am 12. Dezember
						1596 in Graz, am 28. Januar 1597 am Zollfeld bei Klagenfurt und am 13.
						Februar 1597 in Laibach/ Ljubljana statt: vgl. HURTER, Ferdinand 3, S.
						378–384; RAINER, GN 4.</note>et haeretici, in quorum numero eorum maior pars
					erat, importunis precibus a Serenitate sua efflagitarent atque contenderent, ut
					impietatis haereticae quam Relligionis libertatem vocant exercendae impune ipsis
					facultas relinqueretur, non modo impiis petitionibus non acquievit, sed etiam
					omnem spem eis ademit aliam amplectendi in Ditione sua relligionem, quam veram
					id est Catholicam Romanam, quod, cum ipsi haeretici non obscure tunc
					intellexissent, re ipsa postmodum deprehenderunt.</p>
				<p>Sequenti anno idem Princeps piissimus quod iam diu conceperat saepeque animo
					volverat, re tandem adimplere decrevit. Lapsam ergo Relligio<pb
						xml:id="P5_0000337"/>nem restituere volens ab haeresum nutritoribus,
					concionatoribus scilicet haereticis, initium sibi sumendum esse duxit, ratus
					nimirum, quod si ipsi e ditione sua profligarentur, miseri homines ab eisdem
					seducti non admodum difficulter ad sanam mentem revocarentur. Quo circa grave
					edidit Decretum, quo huiusmodi Sathanae ministris maximis propositis poenis
					praecepit, ut infra certos dies ex his partibus discederent, eisdem poenitus
					interdicto concionandi munere et publico Lutheranae impietatis exercitio omnino
					sublato. Neque unquam aut multorum precibus aut timore tumultuum excitandorum
					adduci potuit, ut huiusmodi Decretum revocaret. Huic ergo Decreto parere coacti
					impii isti buccinatores a concionandi officio destiterunt et a Serenissimi
					Ditione discesserunt, nisi intra domesticos haereticorum parietes aliqui
					latuerint. Atque ita publici haereticorum conventiculi dissoluti fuerunt
					publicumque Lutheranismi exercitium cessavit, Graecii quidem statim, deinde non
					multo post Judemburgi, quae sunt praecipua Stiriae civitates, in quibus
					haeretici concionatores blasphemias suas impune effutire solebant, et tandem
					Labaci, quae et Carniolae civitas primaria, in qua itidem Praedicatores isti,
					qui se evangelicos iactant, cum magna haereticorum colluvie commorabantur <note
						xml:id="FN5_143.1_03" type="footnote">Vgl. MECENSEFFY, S. 77–82; HÖFER,
						Christentum, S. 116–118.</note>.</p>
				<p>Praedicantibus istis, id est Evangelium subvertentibus, ex Stiria et Carniola
					foelici successu expulsis visitatio et reformatio religionis Catholicae in
					Stiria instituta fuit et aliquot Archiducales Commissarii constituti, qui
					eiusdem Provinciae civitates lustrarent Catholicamque Relligionem, quoad fieri
					posset, restituerent. Sed prius narrandum videtur quid in nonnullis Stiriae
					locis Principatui Salisburgensi vicinis contigerit quidque inibi Ser.mus
					Princeps armata manu per suos peregerit. Erant in dictae Provinciae confinibus
					versus Austriam et Salisburgensem Ditionem quidam populi adeo haeresibus
					addicti, ut contra Principis edictum haereticos concionatores detinere voluerint
					et Catholicos parochos illuc saepe missos vel expellere vel male tractare non
					erubuerint adeoque eorundem pertinacia et petulantia creverat, ut neque
					Principis commissariis neque ipsimet Principi parere voluerint. Horum ergo
					temeritatem reprimere volens Ser.mus Archidux plures milites partim pedites,
					partim equites (erant circa mille) hinc inde colligi curavit eosque cum optimis
					ductoribus versus partes illas direxit. Qui quidem inopinato irrumpentes locorum
					incolas valde perterrefecerunt. Timore perculsi homines illi et inde tum impetum
					perferre non valentes Principis oboedientiae se submiserunt maiore ex parte. Qui
					vero rebelles et contumaces persistere ferme capti fuerunt et ex iis alii in
					carcerem coniecti, alii missi in exilium, alii demum mulctati fuerunt. Atque ita
					tractus ille Stiriae non exiguus liber nunc manet a concionatoribus haereticis
					tutoque ibi <pb xml:id="P5_0000338"/>commorantur in parochiis Catholici
					sacerdotes, qui illuc missi postmodum fuerunt. Universa vero Stiriae visitatio
					et reformatio hoc ferme modo instituta et peracta fuit. Missi fuerunt ad
					visitandas praecipuas Civitates Commissarii aliquot Archiducales inter quos
					primas tenuit Rev.mus Episcopus Seccoviensis Archiepiscopatus Salisburgensis
					Vicarius per Stiriam Generalis. Commissarii aliquot milites pro custodia secum
					ducentes in singulis civitatibus, quas per Stiriam lustrarunt, non contemnenda
					pro Catholicae Relligionis restauratione opera peregerunt. Nam vocatis primum
					coram se locorum parochis, civibus et praecipuis ex popularibus diligenter
					investigarunt et ab eis perquisiverunt, quam nam Relligionem vel sectam
					approbarent et amplecterentur, et quos haeresibus infectos animadverterunt, eos
					tam publice quam privatim, quantum temporis angustia patiebatur, in Catholica
					Relligione instrui omnino curarunt, singulis satisfacere rationemque eiusdem
					Catholicae nostrae Relligionis reddere parati. Ex iis autem alii parum vel nihil
					contradicentes haud difficulter commissariorum hortationibus aequieverunt, nec
					hi ulterius fuerunt vocati, alii vero duriores cervicis in erroribus suis
					pertinaces cum manerent, fuit eisdem a dictis Commissariis certum constitutum
					tempus, infra quod vel Relligionem quam eorum Princeps colit, hoc est
					Catholicam, amplecterentur in eademque se permansuros iureiurando interposito
					publice pollicerentur, vel ex civitatibus ipsis totaque Ser.mi Archiducis
					Ditione discederent, nullum in posterum domicilium in eadem ditione habituri.
					Quo factum est, ut omnes ferme Catholicam Relligionem amplexi ad sanam tandem
					mentem redierint, ita ut ex omnibus civitatibus, quae circiter 25 fuerunt, 50
					tantum cives in universum hac de causa exules facti pertinaces et obstinati
					discesserint. In eisdem civitatibus Commissarii Archiducales de religionis
					restitutione maxime solliciti, haereticos libros numero quasi infinitos undique
					diligenter conquiri eosque publice comburi curarunt.</p>
				<p>Et quia per Stiriae Provinciam plura erant templa ab haereticis extructa, in
					quibus tum conciones habebantur, tum etiam reliqua ad eorum sectam pertinentia
					exercebantur, praecipua ex eisdem templis iussu Ser.mi Archiducis destructa
					soloque aequata fuerunt Commissariis ipsis Principis mandata diligenter
						exequentibus<note xml:id="FN5_143.1_04" type="footnote">Die
						Reformationskommissionen nahmen ihre Arbeit im Oktober 1599 auf und waren
						bis zum November 1600 in der Steiermark, Kärnten und Krain tätig: vgl.
						HÖFER, Brenner, S. 25–35.</note>.</p>
				<p>Cum autem piissimus Princeps animadverteret, multas ecclesias et beneficia
					ratione iurispatronatus spectare ad plures nobiles haereticos, qui saepe in
					dictas Ecclesias haereticos quos vocant Cooperatores intrudebant, ante aliquot
					menses Decretum edidit, quo omnibus intimavit, ut qui in be<pb
						xml:id="P5_0000339"/>neficio aliquo vel simplici vel curato iuspatronatus
					haberet aut pretenderet, comparere omnino teneretur iusque suum exponere et ad
					idem beneficium sacerdotem aliquem Catholicum presentare bonaque omnia ad
					beneficium pertinentia, si qua deperdita essent, recuperare, denuncians omnibus
					Patronis quod si haec peragere neglexissent, ipse tanquam supremus Patronus et
					Protector iurium et bonorum Ecclesiasticorum piarumque fundationum conservator
					rebus omnibus Ecclesiarumque necessitatibus prospexisset bonaque omnia ad
					Ecclesias pertinentia recuperasset iidemque Patroni Iurepatronatus omnino
					privati fuissent. Ex hoc edicto cum subsecuta in eo contentorum executione magna
					profecto utilitas ecclesiis bonisque Ecclesiasticis et Relligioni Catholicae
					multis nominibus emanavit. Siquidem hac via non parvas Ecclesias olim
					Catholicorum, sed plures ante annos ab haereticis profanatas nostri recuperarunt
					parochique Catholici eisdem Ecclesiis praefecti fuerunt, multa bona ab
					haereticis usurpata nostris restituta, plures haeretici, qui nobilium Dominorum
					suorum timore haereses derelinquere non audebant, relligionem statim Catholicam
					sponte sunt amplexi mutataque velificatione Ser.mi Archiducis Commissariis
					auxilia se praebituros promiserunt.</p>
				<p>Atque supradictis civitatum scilicet visitatione, Concionatorum expulsione,
					civium in exilium missione, Ecclesiarum recuperatione, haereticorum librorum
					combustione aliisque per Ser.mum Principem et Commissarios suos praeclare gestis
					Catholica Relligio ante iacens adeo erecta fuit haeresesque adeo profligatae, ut
					Catholici bonique omnes spem magnam conceperint, omnia tandem in pristinum
					restinctis haeresum flammis restitutum iri ipsique haeretici pertinaces adeo
					animo conciderint, ut spem omnem abiecerint sectam suam caput ut ante erecturam.
					Et haec quidem iam peracta in Stiria, coepta autem in Carinthia, brevi etiam in
					Carniola divina favente gratia proficientur, constituti siquidem sunt
					Commissarii in omnibus Provinciis tam laici quam Ecclesiastici ad ea ipsa ubique
					peragenda.</p>
				<p>Interim autem multis in dies haereticis Catholicam fidem amplectentibus, pluribus
					parochis et sacerdotibus facultas absolvendi ab haeresi Auctoritate Apostolica
					est concessa iuxta locorum et personarum indigentiam; frequentes instituuntur
					processiones assiduaque fiunt supplicationes pro foelici progressu et
					restauratione Catholicae fidei. Deus optime maxime qui Germaniam tanto tam
					Catholico Principe decoravit, eius foeliciter coeptos conatus secundet atque in
					Divina Maiestatis suae gloriam animarum salutem, Catholicae Relligionis
					restaurationem et ad Ecclesiae suae sanctae robur et firmamentum dirigere
					dignetur.</p>
			</div>
		</body>
	</text>
</TEI>
