Regest
Rechtfertigung gegen die vom Domkapitel vorgebrachten Beschuldigungen.
Archiv
Arch. Vat. F. Borg. III, vol. 68b, f. 38rv, Orig.
Brieftext
Misimus superiori mense ad Dilectionem Vostram laborem presentium venlem et perdoctum presidem nostri seminarii Willibaldini, nobis fidelem dilectum Robertum Turnerum Anglium SS. theologie doctorem1, ut is nostro nomine sibi felicem in Germaniam adventum congratularetur, sacras manus deoscularetur unanime obedientiam filialem S.me Sedi Apostolice, a qua in has partes pro nuntio destinata est humillime offerret.
Verum quia Dilictionem Vostram idem missus noster nullibi locorum tunc temporis offendere potuit necessario expectandum duximus, quo usque de sua muldorffensi residentia certiores redderemur.
De qua quidem modo certificati sepe dictum fidelem nostrum ad eandem denuo ablegandum censuimus, in primis ut sibi demandata ac superius enumerata obsequia, et officia nostra expediret. Tum etiam quoniam a nonnullis invidis, et malevolis famam nostram hinc inde sugillari intellexerimus, si tale quid ad aures D. V. forsitan devenerit, ut idem missus noster eandem de statu nostro edoceret, ne istius modi obtrectatoribus ac sinistris rumoribus fidem adhibeat ac suspitiones, quas forte animo concepit, accepta illius relatione, omnino uti vanas et falsas imposterum deponat.
Quicquid enim hactenus hoc biennio nostri regiminis Eistettensis episcopatus (ad quem sane quam invitissimi, ac tandem ob solam commiserationem viduatae ecclesiae perducti sumus) suscepimus, egimus, gestimus aut omisimus, eius rationem cum primis conditori, redemptori ac servatori nostro in coelis, tum etiam utrique magistratui nostro in terris reddere parati sumus. Quando quidem scopus totius administrationis nostrae solam utilitatem et bonum reipublicae hactenus respexerit et usque ad finem vitae Deo sic adiuvante respiciet, quicquid tandem sit de 70humana fragilitate, qua nos uti hominem mortalem obnoxium quoque asu haud diffiteri possumus.
Ex intimis vero animi precordiis desideravimus semper, et in dies magis desideramus ac suspiramus ad Dei misericordissimi servitium, qua quidem animi intentione iam diu presbyterii ordinem suscipere, et sacra episcopali infula insigniri cupivimus2.
Sed obsteterimus tum corporis afflictissima valitudo, tum haud leves animi aegritudines, si quidem in illam mox sub ingressum nostri regiminis ad eo graviter incidimus, ut eius recuperande causa nos totum fere hoc biennium intra limina contineum ac medicorum curis subiacere opportuit.
In hac vero animi aegritudines in currimus ob controversias cum nostro capitolo interim habitas pars tem ob recuperandum peculium pientissime antecescoris nostri episcopii Martini bonae memoriae3, quod sede vacante domini capitulares inter se diviserant, partem ob accordationem episcopalium articulorum (que compactata vocant cum eodem capitolo quos in eadem vacantia intollerabiles futuro episcopo) confecerant.
Huc accessit res oeconomica mense episcopalis adeo perturbata, ut in ea derivo in ordinem redigenda dies noctesque indesiventi sollicitudine distracti fuerimus.
Quibus difficultatibus curis, ac molistiis denni superiori bimestrio laus Deo extricati, plane constituimus divino adiutorio suffulti, ut primum nobis possibile erit prefatum ordinem et mox consegrationem episcopalem assumerem et quidem utrumque in novo peculiari sacello, quod de nostro canonicali peculio ex fundamentis pro monumento, et sepulchro nostro extrui curamus, et ut primum perfectum ac consacratum fuerit, inibi primitias nostras ac totum reliquum tricesimum celebrare percupimus.
Cuiusquidem rei Dilictionem Vostram per presentes certiorem facere per necessarium nobis visum est ut de nostra erga Apostolicam Sedem filiali observantia, et fideli servitio testata res fieret.
Quo circa Dilictionem Vostram quam officiose et amice rogatam voluimus, apud S.mum D. N. et Ill.mum collegium cardinalium contra invidos et quoscumque obtrectatores, fama, personam, et episcopatum nostrum difendere, propugnare et tueri dignetur.
Quam benevolentiam et patrocinium suum memori, et grata mente quoad vixerimus erga eandem recognituri sumus. Interim vero hisce li71teralis eadem salutare, et salvere ac nos et ecclesiam nostram sibi unice commendare volumus. Eiusdem responsum per latorem reducem cum desiderio prestolantes 4. Datum ex nostra solita residentia montis sancti Willibaldi.
Fußnoten
- 1 Robert Turner ging Anfang 1593 nach Breslau und wurde später Sekretär Ferdinands II. in Graz: Sax, Bischöfe von Eichstätt, 475.
- 2 Kaspar von Seckendorf wurde am 12. April 1590 zum B. von Eichstätt gewählt, wurde aber erst um Ostern 1592 Diakon, um Weihnachten 1592 zum Priester und Anfang Januar 1593 zum Bischof geweiht. Sax, Bischöfe von Eichstätt, 473.
- 3 Martin von Schaumberg, 1560–1590 Juni 28 Bischof von Eichstätt: H.C. III, 193.
- 4 Siehe Nr. 46, 49, 98.