Regest
Portia hat aufgrund seiner Verpflichtungen als Nuntius bisher noch keine Visitation in seinem Bistum und keinen Ad Limina-Besuch durchgeführt und bittet um Aufschub.
Archiv
ASV, Fondo Borghese, serie III 111 C, fol. 202r–v, Orig.
Brieftext
Cum Episcopus Adriae S.tis V.rae in Germania Nuntius a tempore, quo Ecclesiae Adriensis cura fuit a S.te V.ra eidem demandata (quod quidem plus quam triennii spatium explet) Apostolorum limina nondum visitaverit, cumque ad id peragendum grave foelicis recordationis Sixti V. S.tis V.rae Praedecessoris Decretum2optime agnoscat, animum ad huiusmodi visitationem saepe adiecit illudque firmiter et saepe proposuit, se, cum Apostolicae legationis munere iuxta S.tis V.rae praescriptum functus fuisset, Ecclesiam suam Adriensem personaliter prius visitaturum ac lustraturum, deinde Romam statim profecturum, ut si licet Apostolica limina visitaret Ecclesiaeque suae statum, quem ob continuam absentiam hactenus inspicere non potuit, plenius et exactius S.ti V.rae referret. Et hoc sane consilio idem Episcopus dilationem et prorogationem ad huiusmodi visitationem personaliter peragendam a S.tae V.ra humiliter alias petiit et gratiose obtinuit 3, sperans scilicet et existimans fore tandem, ut eadem S.tas V.ra eundem a legationis munere, quod in Germania per plures annos sustinuit, liberaret eique facultatem faceret ad Ecclesiam suam se conferendi, cuius scilicet statum prius sibi inspiciendum oculateque videndum esse semper est arbitratus, quam Romam proficisceretur. Verum cum is ex Germania ab huiusmodi legationis officio nondum per S.tem V.ram fuerit avocatus, nec illinc sine eiusdem V.rae S.tis (cuius arbitrio, ac voluntati se omniaque sua obedienti atque devoto animo prorsus committit) scitu et assensu discedere debeat, rem totam S.ti V.rae significandam duxit, simulque eandem humiliter denuo rogandam, ut vel eum a Nuntiaturae onerem liberare vel huiusmodi visitandorum Apostolicorum liminum obligationem, sublatis censuris ac penis omnibus, in aliud ei tempus differre, vel, quid sibi ea in rem sit agendum, significare et mandare dignetur, quo demum conquiescere ac conscientiae suae consulere possit, intellecto scilicet responso et praescripto S.tis V.rae. Quam Deus O. M. Ecclesiae suae, et nobis diutissime servet incolumem.